در فروغ پرتو آن یک نظر

آن جواب خاص با من باز گوی

گفت هر گه از کمال لطف شاه

می کند سوی من مسکین نگاه

محو می گردد وجودم سر به سر

از حیای آفتاب فر شاه

پاک برمی خیزم آن ساعت ز راه