در رخ دختر همی حیران بماند

دخترش در حال جام می بداد

نقل می را بوسه ای در پی بداد

چشم او در چهره جانان بماند

چون نمی آمد زفانش کارگر

اشک می بارید و می خارید سر

هر زمان آن دختر همچون نگار