هر زمان آن دختر همچون نگار

در رخ دختر همی حیران بماند

چون نمی آمد زفانش کارگر

اشک می بارید و می خارید سر

اشک بر رویش فشاندی صد هزار

گه لبش را بوسه دادی چون شکر

گه نمک در بوسه کردی بی جگر