شاه می کردی به روی او نگاه

چون شب تاریک گشتی آشکار

شاه را نه خواب بودی نه قرار

وان پسر در خواب رفتی پیش شاه

در فروغ و نور شمع دلستان

جمله شب خفته می بودی ستان

شه در آن مه روی می نگریستی