در فروغ و نور شمع دلستان

شاه را نه خواب بودی نه قرار

وان پسر در خواب رفتی پیش شاه

شاه می کردی به روی او نگاه

جمله شب خفته می بودی ستان

شه در آن مه روی می نگریستی

هر شبی صد گونه خون بگریستی