شاه چون هشیار شد روزی دگر

خاک از خونش گل گل رنگ کرد

وآن پسر را کرد درپرده نهان

تا چه زاید از پس پرده جهان

همچنان می سوخت از خشمش جگر

آن غلامانرا بخواند آن پادشا

گفت با آن سگ چه کردید از جفا