وین چنین از بی وفایی توم

شاه گفتش ای لطیف جان فزای

ازچه غرق خون شدی سرتابپای

گفت در خون ز آشنایی توم

بازکردی پوست از من بی گناه

این وفاداری بود ای پادشاه

یار با یارخود آخر این کند