گر تو پیش از من برفتی ناگهان

خون جانم چند ریزی ای پسر

مست بودم کین خطا بر من برفت

خود چه بود این کز قضا بر من برفت

بی تو من کی زنده مانم در جهان

بی تو چون یکدم سر خویشم نماند

زندگانی یک دو دم بیشم نماند