گر شود جاوید جانم عذر خواه

تا کند در خون بهای تو نثار

می نترسم من ز مرگ خویشتن

لیک ترسم از جفای خویش من

هم نیارد خواست عذر این گناه

کاشکی حلقم ببریدی به تیغ

وز دلم گم گشتی این درد و دریغ