لیک ترسم از جفای خویش من

جان به لب آورد بی تو شهریار

تا کند در خون بهای تو نثار

می نترسم من ز مرگ خویشتن

گر شود جاوید جانم عذر خواه

هم نیارد خواست عذر این گناه

کاشکی حلقم ببریدی به تیغ