مصرع نخست · شماره 321نیست ممکن آنک یابد یک زمانشاعرعطاراثر...قالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.318زود فرمایند شرح آن مرا#319چون سر یک موی نیست این جایگاه#320جز خموشی روی نیست این جایگاه#321نیست ممکن آنک یابد یک زمانانتخابشده322جز خموشی گوهری تیغ زفان#323گرچه سوسن ده زفان بیش آمدست#324عاشق خاموشی خویش آمدست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 321 از «...» است.سطر پیشینجز خموشی روی نیست این جایگاه→سطر بعدیجز خموشی گوهری تیغ زفان←