مصرع دوم · شماره 324عاشق خاموشی خویش آمدستشاعرعطاراثر...قالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.321نیست ممکن آنک یابد یک زمان#322جز خموشی گوهری تیغ زفان#323گرچه سوسن ده زفان بیش آمدست#324عاشق خاموشی خویش آمدستانتخابشده325این زمان باری سخن کردم تمام#326کار باید، چند گویم، والسلام#دربارهٔ این سطرسطر شماره 324 از «...» است.سطر پیشینگرچه سوسن ده زفان بیش آمدست→سطر بعدیاین زمان باری سخن کردم تمام←