هر یکی خود را در آن نوعی که بود

در دعا گوینده را گو یاد دار

گل فشانی کرده ام زین بوستان

یاد داریدم به خود ای دوستان

کرد لختی جلوه و بگذشت زود

لاجرم من نیز همچون رفتگان

جلوه دادم مرغ جان بر خفتگان