زین سخن گر خفته ای عمری دراز

کرد لختی جلوه و بگذشت زود

لاجرم من نیز همچون رفتگان

جلوه دادم مرغ جان بر خفتگان

یک نفس بیدار دل گردد بر از

بی شکی دایم برآید کار من

منقطع گردد غم و تیمار من