منقطع گردد غم و تیمار من

زین سخن گر خفته ای عمری دراز

یک نفس بیدار دل گردد بر از

بی شکی دایم برآید کار من

بس که خود را چون چراغی سوختم

تا جهانی را چو شمع افروختم

همچو مشکاتی شد از دودم دماغ