پیکران بی جان کند مر دیلم و قفچاق را

ذره ای از حسن او در مصر اگر پیدا شدی

دل ربودی یوسف یعقوب بن اسحاق را

گر سر مژگان زند بر هم به عمدا آن نگار

هر که روی او بدید از جان و دل درویش شد

زر سگالی کس ندید آن شهره آفاق را