هر که روی او بدید از جان و دل درویش شد

دل ربودی یوسف یعقوب بن اسحاق را

گر سر مژگان زند بر هم به عمدا آن نگار

پیکران بی جان کند مر دیلم و قفچاق را

زر سگالی کس ندید آن شهره آفاق را