عشق تو هر شب برانگیزد ز جانم رستخیز

نیست بی گفتار تو در دل توانایی مرا

در وصالت بودم از صفرا و از سودا تهی

کرد هجران تو صفرایی و سودایی مرا

چون تو بگریزی و بگذاری به تنهایی مرا

چشمه خورشید را از ذره نشناسم همی

نیست گویی ذره ای دردیده بینایی مرا