هر کجا غماز باشد راز کی پنهان بود

راز او در عشق او پنهان نماند تا مرا

روی زرد و آه سرد و دیده گریان بود

زان که غمازان من هستند هر سه پیش خلق

بر کنار خویش رضوان پرورد او را به ناز

حور باشد هر که او پرورده رضوان بود

هر زمان گویم به شیرینی و پاکی در جهان