هر زمان گویم به شیرینی و پاکی در جهان

هر کجا غماز باشد راز کی پنهان بود

بر کنار خویش رضوان پرورد او را به ناز

حور باشد هر که او پرورده رضوان بود

چون لب و دندان او یارب لب و دندان بود