گرد تو روان چو آسیاییم

برف آب همی دهی تو ما را

ما از تو فقع همی گشاییم

با سینه چاک همچو گندم

بر در زده ای چو حلقه ما را

ما رقص کنان که در سراییم

وندر همه ده جوی نه ما را