بر در زده ای چو حلقه ما را

ما از تو فقع همی گشاییم

با سینه چاک همچو گندم

گرد تو روان چو آسیاییم

ما رقص کنان که در سراییم

وندر همه ده جوی نه ما را

ما لاف زنان که ده خداییم