وندر همه ده جوی نه ما را

گرد تو روان چو آسیاییم

بر در زده ای چو حلقه ما را

ما رقص کنان که در سراییم

ما لاف زنان که ده خداییم

از شیر فلک چه باک داریم

چون با سگ کویت آشناییم