برده شد ز آتش تو پیش سراپرده جان

سنگ در سیم دل تست پس اندر بر تو

عارم این بس که بوم پیش رو دشمن تو

فخرم آن بس که بوم رخت کش لشگر تو

آب حیوان روان ز آن دو رده گوهر تو

قطب گردم چو بگردم ز پی خدمت تو

پای بر جای چو پرگار به گرد سر تو