قطب گردم چو بگردم ز پی خدمت تو

فخرم آن بس که بوم رخت کش لشگر تو

برده شد ز آتش تو پیش سراپرده جان

آب حیوان روان ز آن دو رده گوهر تو

پای بر جای چو پرگار به گرد سر تو

شمع نور فلکی خواهد هر لحظه همی

شعله از مشعله روی ضیاگستر تو