پای بر جای چو پرگار به گرد سر تو

برده شد ز آتش تو پیش سراپرده جان

آب حیوان روان ز آن دو رده گوهر تو

قطب گردم چو بگردم ز پی خدمت تو

شمع نور فلکی خواهد هر لحظه همی

شعله از مشعله روی ضیاگستر تو

ز آرزوی رخ چون ماه تو هر روز چو صبح