کی بدین کفر و بدین ایمان من تن در دهد

پای بازی سر زنی دردی کشی خونخواره ای

گه در ایمان از رخ ایمان فزایش حجتی

گاه بر کفر از دو زلف کافرش پتیاره ای

هر کرا باشد چنان زلف و چنان رخساره ای

هر زمان در زلف جان آویز او گر بنگری

خون خلقی تازه یابی در خم هر تاره ای