جانا چه توان ساخت بدین رخت و کیایی

پیش تو همی گردم در خون دو دیده

می بینی و می پرسی ای خواجه کجایی

گفتی که چه می سازی بی صبر دل و جان

آنکس که به سودای تو از خود نشود دور

سستست به کار خود چون بت به خدایی

از جمع غلامان تو حقا که درین شهر