سستست به کار خود چون بت به خدایی

گفتی که چه می سازی بی صبر دل و جان

جانا چه توان ساخت بدین رخت و کیایی

آنکس که به سودای تو از خود نشود دور

از جمع غلامان تو حقا که درین شهر

یک بنده ترا نیست به مانند سنایی