گر هیچ قبولم کندی سایه آن در

گر دیده شوخش نه جگر خوار منستی

یاری که نسوزد نه بسازد ز لب او

شایستی اگر در دل بیمار منستی

خورشید کنون سایه دیوار منستی

گر لطف لبش نیستی از قهر دو زلفش

هر چوب که افراخته تر دار منستی