یک لحظه ز عمر شادمانی

نظاره بسیست آن دو رخ را

از پنجره های زندگانی

با فتنه زلف تو که بیند

بی آتش عشق تو که یابد

آب خضر و حیات جانی

لطف تو ببست جان و دل را