جامه غم بدرم من ز طرب چون تو مرا

ندهی ور بدهی بوسه به هنگام دهی

گر دل و جان به تو بخشیم روا باشد از آنک

جان فزون گردد ز آنگه که مرا جام دهی

حب در بسته میان جام غم انجام دهی

بی قرارست سنایی ز غم عشق تو جان

چه بود گرش به یک بوسه تو آرام دهی