بی قرارست سنایی ز غم عشق تو جان

جان فزون گردد ز آنگه که مرا جام دهی

جامه غم بدرم من ز طرب چون تو مرا

حب در بسته میان جام غم انجام دهی

چه بود گرش به یک بوسه تو آرام دهی