جوهری عقل داند کرد آن در را بها

لاجرم هر جا که رفتم نزد هر آزاد مرد

من ثنا گفتم ترا، وان کو شنید از من دعا

درها در رشته کردم بهر شکرت کز خرد

تو مرا این شکر و ثناها را غنیمت دان از آنک

بر صحیفه عمر نبود یادگاری چون ثنا

تا بیابد حاجی و غازی همی اندر دو اصل