کش بپرسید آنهمه عرق الرجال آخر کجا؟

آخر ارچه عقل ما گم شد ولی از روی حس

سر ز بالش باز می دانیم و پای از لالکا

من همان گویم که آن مز من بدان پرسنده گفت

گفت لاتسال حبیبی کآن همه برکند و سوخت

سبلت عرق الرجالم علت عرق النسا

تنگ شد بر ما فضای عافیت بی هیچ جرم