گفت لاتسال حبیبی کآن همه برکند و سوخت

سر ز بالش باز می دانیم و پای از لالکا

من همان گویم که آن مز من بدان پرسنده گفت

کش بپرسید آنهمه عرق الرجال آخر کجا؟

سبلت عرق الرجالم علت عرق النسا

تنگ شد بر ما فضای عافیت بی هیچ جرم

وین چنین باشد «اذا جاء القضا ضاق الفضا»