که سوی کل خود باشد همیشه جنبش اجزا

از آتش دان حواست را همیشه مستی و هستی

ز دوزخ دان نهادت را هماره مولد و منشا

پس اکنون گر سوی دوزخ گرایی بس عجب نبود

گر امروز آتش شهوت بکشتی بی گمان رستی

و گرنه تف آن آتش ترا هیزم کند فردا

تو از خاکی بسان خاک تن در ده درین پستی