پیش گیر اندر طلب راه دراز آهنگ و تنگ

آسمان عشاق را به ریسمان جولاه را

گر سپر بفگند عقل از عشق گو بفگن رواست

روی خاتون سرخ باید خاک بر سر داه را

گو دل اندر شک شکن، صبر زبان کوتاه را

درد موسی وار خواهی جام فرعونی طلب

باده های عافیت سوز و ملامت کاه را