گو دل اندر شک شکن، صبر زبان کوتاه را

گر سپر بفگند عقل از عشق گو بفگن رواست

روی خاتون سرخ باید خاک بر سر داه را

پیش گیر اندر طلب راه دراز آهنگ و تنگ

درد موسی وار خواهی جام فرعونی طلب

باده های عافیت سوز و ملامت کاه را

هر غم و شادی که از عشقت هم عشقست از آنک