از رشته جانبازی بر دوخته دامنها

وز آتش دل آهی چون رشته مرجانها

در راه رضای تو قربان شده جان، و آن گه

در پرده قرب تو زنده شده قربانها

در ماتم بی باکی بدریده گریبانها

در کوی تو چون آید آنکس که همی بیند

در گرد سر کویت از نفس بیابانها