در کوی تو چون آید آنکس که همی بیند

در پرده قرب تو زنده شده قربانها

از رشته جانبازی بر دوخته دامنها

در ماتم بی باکی بدریده گریبانها

در گرد سر کویت از نفس بیابانها

چه خوش بود آن وقتی کز سوز دل از شوقت

در راه تو می کاریم از دیده گلستانها