در راه تو می کاریم از دیده گلستانها

در کوی تو چون آید آنکس که همی بیند

در گرد سر کویت از نفس بیابانها

چه خوش بود آن وقتی کز سوز دل از شوقت

ای پایگه امرت سرمایه درویشان

وی دستگه نهیت پیرایه خذلانها

صد تیر بلا پران بر ما ز هر اطرافی