ای پایگه امرت سرمایه درویشان

در گرد سر کویت از نفس بیابانها

چه خوش بود آن وقتی کز سوز دل از شوقت

در راه تو می کاریم از دیده گلستانها

وی دستگه نهیت پیرایه خذلانها

صد تیر بلا پران بر ما ز هر اطرافی

ما جمله بپوشیده از مهر تو خفتانها