بسیار گنه کردیم آن بود قضای تو

فضل تو همی باید، چه سود ز افغانها

ما غرفه عصیانیم بخشنده تویی یارب

از عفو نهی تاجی، بر تارک عصیانها

شاید که به ما بخشی، از روی کرم آنها

کی نام کهن گردد مجدود سنایی را

نو نو چو می آراید، در وصف تو دیوانها