شاید که به ما بخشی، از روی کرم آنها

ما غرفه عصیانیم بخشنده تویی یارب

از عفو نهی تاجی، بر تارک عصیانها

بسیار گنه کردیم آن بود قضای تو

کی نام کهن گردد مجدود سنایی را

نو نو چو می آراید، در وصف تو دیوانها