کی نام کهن گردد مجدود سنایی را

از عفو نهی تاجی، بر تارک عصیانها

بسیار گنه کردیم آن بود قضای تو

شاید که به ما بخشی، از روی کرم آنها

نو نو چو می آراید، در وصف تو دیوانها