گر فتد ذره ای از خشم تو بر اوج سپهر

همچو انگور سیه بر همه گردون کوکب

خشک گردد ز تف صاعقه دریای محیط

گر بدو در شود از آتش خشم تو لهب

گردد از هیبت تو شیر سپهر اندر تب

حبه مهر تو گر ابر بگیرد پس از آن

از زمین بر نزند جز اثر حب تو حب