کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 21

نیست صبرم از میانش تا چو ذات خود مگر

چهرهٔ سناییشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 18

    آنهمه تر دامنی در چشمه حیوان بماند

    #
  2. 19

    گفتمی کن رنگ با مرجان چه ماند با لبش

    #
  3. 20

    نی غلط کردم ز خجلت رنگ با مرجان بماند

    #
  4. 21

    نیست صبرم از میانش تا چو ذات خود مگر

    انتخاب‌شده
  5. 22

    بر میانم چون میانش والله ار همیان بماند

    #
  6. 23

    زخم خوار خویش را بی زخم خود مگذار از آنک

    #
  7. 24

    خوار گردد پتک کوبنده که از سندان بماند

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 21 از «قصیده شماره ۴۸ - در مدح بهرامشاه» است.