بادوشان فلک را دور او همره شدست

گاه چون سیمین سپر گه پاره معصم بود

شاه انجم موذن وی گشته اندر شرق ملک

زان جمال وی شعار شرع را معلم بود

خاکپاشان زمین را نعل او ملحم بود

سدره طاووس یک پر کز همای دولتش

بر پر خود بست از آن مر وحی را محرم بود