نعمت حق را سر آل خطیبی قد شکر

ای چو عثمان و چو حیدر شرم روی و زورمند

وی چو بکر و چو عمر راست گوی و دادگر

جبرییل از سدره گویان گشته کز اقبال و روز

خون اعدا از چه ریزی کز برای نصرتت

مویشان در عرقشان گشته ست همچون نیشتر

با چنان بت کش علایی و صت کرد اندر غزل